Geen 4 mei voor jou?

Prima toch, vooral niet doen dan. Maar laat in ieder geval de rest van Nederland deze dag beleven zoals zij die willen beleven.

Ik word een beetje moe van als die oeverloze discussies op social media. Iedereen heeft recht op zijn mening. Natuurlijk, dat is een voorrecht. Maar waarom moet het allemaal zo hard. Het is allemaal zo zwart wit. Je bent voor of tegen en dat geldt tegenwoordig voor alles. Als je niet bij de ene groep hoort, dan hoor je automatisch bij die andere. Néé, zo is het toevallig niet. Ik heb mijn eigen mening en die ligt daar gewoon ergens tussenin.

Ik zit tegenwoordig op Twitter. Ik heb zelfs volgers. Dat zijn voornamelijk dier en natuurliefhebbers. Maar onder deze volgers bevinden zich ook mensen met andere denkbeelden dan ik. Bijvoorbeeld mensen die racistische denkbeelden hebben. En onder de mensen die vluchtelingen welkom heten, bevinden zich types die vakantiefoto’s van zichzelf posten terwijl ze een ritje op een olifant maken.

Er bestaat geen wij en zij, zwart of wit, voor of tegen. We zijn individuen met een eigen mening. Iedereen is een beetje fout en heeft ook een beetje gelijk, in ieders eigen perceptie dan.

Wat ik ga doen op 4 mei? Eerlijk? Ik was altijd twee minuten stil, dat heb ik van huis uit meegekregen. Stil staan bij alle slachtoffers van de oorlog. Twee minuten, en dan? Niet zover hier vandaan is het nog steeds oorlog, vallen nog steeds slachtoffers. Erger nog, de zo ‘vereerde’ slachtoffers van toen zijn de bezetters van nu geworden. Zo langzamerhand wordt het hele gebeuren een hypocriet circus, waar je ook nog aan bepaalde uiterlijke kenmerken moet voldoen om als vrijwilliger mee te mogen werken. Oh ja, dat was alweer teruggedraaid, maar toch. Maar ik ben wel stil, even een momentje van bezinning. Stil staan bij al het leed dat wij mensen met onze oorlogen veroorzaken. Maar ook uit respect voor de mensen die de oorlog hebben meegemaakt en die de slachtoffers in stilte willen herdenken.

Daarna check ik mijn telefoon en zie ik dat iedereen elkaar weer in de haren vliegt en aanwezigen van de herdenking afzeikt op hun uiterlijk, kleding of postuur. Weer gevolgd door oneindige discussies. Ik slik en tel tot 10 en post dan maar weer een schattig dierenfilmpje.

 

Share if you like!Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Back to Top