Ik ben geen roedelleider meer

Het is alweer een tijdje geleden dat jullie iets van mij hebben gehoord. Ik ga dat de komende periode inhalen, want de komende maanden heb ik tijd zat. Vanaf dat op nieuwjaarsdag een automobilist mij compleet over het hoofd zag, lig ik met tibiafractuur vanaf mijn enkel tot aan mijn lies in het gips. Een plaat en 7 schroeven rijker moet ik nog 4 weken rust houden, waarna ik hopelijk met fysio mag starten. Vooruitzicht: pas over 3 maanden weer met mijn honden wandelen!!

Genoeg over mij, want het gaat tenslotte over onze viervoeters. Want hoe reageerden zij op mijn afwezigheid en het feit dat ik niet meer met ze kan lopen. Het is best wel interessant om te zien hoe honden van elkaar kunnen verschillen. Neem nou Vega. Voor hem is het duidelijk. Ik ben geen Alfa meer. Ik ben gedegradeerd. Mijn man is de leider nu. Vega is blij als hij mij ziet, natuurlijk. Maar daar blijft het bij. Ik ben een lid van de roedel, net als hij. De focus is op de huidige roedelleider.

Paco is een ander verhaal. Wijkt niet van mijn zijde. Kijkt me met zijn glanzende ogen aan, met een verlangen naar hoe het een paar weken geleden was. Hij voelt me feilloos aan. Hij blijft me vanaf welke plek dan ook aanstaren. Als ik beneden ben, blijft hij naast me liggen, Als ze gaan wandelen, kijkt hij me aan, alsof hij op mijn toestemming wacht. Het is en blijft een aanhankelijk pupje, al is hij inmiddels een man van middelbare leeftijd. Nog een paar maanden geduld jongens, dan zal ik mij weer als roedelleider in de strijd gooien. Er zal een flink gevecht aan vooraf gaan, maar ik claim mijn plek straks terug!!

Share if you like!Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Back to Top