Marisa schrijft

The passion, tijdloos en zo actueel

Al ben je niet gelovig zoals ik, dit jaar was de passion weer zoals het is bedoeld. Was ik vorig jaar afgeknapt door het belabberde karaokegekweel van Maria; Dit jaar was het weer prachtig en de inpact werd voor mij versterkt door de zwarte Jezus en Petrus, geweldig gespeeld en gezongen door respectievelijk Dwight Dissels en Omri Tindal. Terwijl zo’n duizend mensen elders in Leeuwarden de kruistocht naar het centrum liepen, voltrok zich op het plein het verhaal van de laatste dagen van Jezus. Als niet gelovige doet het me wat, omdat het verhaal werd vertaald naar 2017. De angst en de haat die heerst. Het ongeoorloofd optreden van de politie. Iedereen moet de schokkende beelden weer voor zich hebben gezien, tijdens de scene van de drie agenten die een vrouw te wilden stenigen. Als Pilatus zegt dat Jezus onschuldig is en dat het volk mag kiezen tussen vrijheid voor de onschuldige zwarte man of voor de lelieblanke terrorist Barrabas, starten de spreekkoren: Barrabas! Barrabas! Ik kreeg een beetje hetzelfde gevoel dat ik had toen Wilders riep: ‘willen jullie meer of minder Marokkanen!?’ En het gepeupel ‘minder, minder’ jubelde. Als dan het nummer Zwart Wit inzet, hou ik het niet

Lees verder

Als de mensheid is verdwenen

Als de mensheid is verdwenen, is de aarde op z’n mooist Als de mensheid is verdwenen, is al het leed geleden Als de mensheid is verdwenen, is geld niet meer waar alles om draait Als de mensheid is verdwenen, wordt enkel nog om voedsel gedood Als de mensheid is verdwenen, wist de natuur alle sporen uit Als de mensheid is verdwenen, is respect de enige omgangsvorm Als de mensheid is verdwenen, is de aarde op z’n mooist        

Lees verder