Marisa schrijft

Pasta alla Norma

Pasta uit Catania (Sicilië). Ik heb het internet afgezocht naar de meest authentieke versie, en hieristie dan! En denk erom, deze is echt geweldig!! Dus kijk uit voor onbeheersbare primitieve acties, zoals je bord aflikken of je vingers…. Wat heb je nodig voor 4 personen: Een halve liter passata Een bakje Ricotta (250 gr) 400 gram Trottole all’uovo 2 grote of 3 kleine aubergines 3 tenen knoflook 1 ui Balsamico azijn Olijfolie (ook om te bakken) Bloem Hoe maak je het klaar: Voorbereiden: Snij de aubergines eerst in de breedte in plakken van ongeveer 1 cm en snij deze dan weer in vieren. Doe in een schaal en bestrooi met zout en hussel de blokjes door elkaar. Laat 20 minuten staan. Kook de pasta volgens de instructies al dente in ruim water met zout en een scheut olijfolie. Giet de pasta af en koel af met koud water, zodat het niet verder gaart en laat in vergiet staan. Snipper ui en knoflook en laat de ricotta op kamertemperatuur komen. Pluk de blaadjes van de Basilicum en hou wat apart voor garnering. Na 20 minuten droog je de aubergineblokjes af en bestrooi met bloem. Fruit in olijfolie ui en knoflook en

Lees verder

Mijn eerste gesprek met Paco

Inmiddels zijn er al een paar weken verstreken en eigenlijk had ik verwacht dat ik het verlies van Vega al verwerkt zou hebben. Maar zo werkt het dus blijkbaar niet bij mij. Ik pak mezelf aan, maar af en toe komt er ineens zo’n moment waarbij ik het niet droog hou. Door een gesprek waarbij iemand net die gevoelige snaar raakt, of als ik de tuin werk en mijn oog ineens op een plukje hondenhaar valt. Ik pak het op en voel het tussen duim en wijsvinger, in de hoop nog iets van hem te voelen of te zien. De haren ruiken niet eens meer naar hem. Wat mis ik mijn hond. Letterlijk ziek van verdriet kan ik me van het een op het andere moment voelen. Ik ben blij dat ik, misschien wel overdreven, mijn leven om hem heen bouwde. Altijd rekening met zijn gewoontes houdend, nooit te laat thuiskomen. Hij was zo gevoelig. En we konden elkaar zo goed ‘lezen’. Hadden zoveel lol samen, genieten van kleine dingen. Altijd tijd voor aandacht voor elkaar. Langzaam zag ik hem ouder worden, grijzer en minder fel. Wat hield ik van die grijze snoet die ik jarenlang en vele malen per

Lees verder

Als tranen plaats maken voor mooie herinneringen

Ruim een week geleden hebben we onze stoere Vega in laten slapen. Niet bij onze dierenarts, maar heel toevallig bij de praktijk waar we zo’n 30 jaar geleden onze Tarzan in hebben laten slapen. Dus onbewust gaan mijn gedachten ook weer terug naar mijn allereerste hond. Net als Vega een mix, iets kleiner en dezelfde kleur. Ik kreeg hem toen hij anderhalf jaar was en ik 12. We zagen elkaar voor het eerst in het asiel in IJmuiden. Hij had geluk, hij zat er pas 1 dag zo vertelden de medewerkers daar. Zijn baasje kon op de een of andere manier niet meer voor hem zorgen. Het was liefde op het eerste gezicht en samen hebben we heel wat avonturen beleefd. Hij leerde mijn man kennen en zijn plek in de roedel daalde met de komst van onze kinderen. Een eigengereide hond die overal mee naartoe ging. Vakanties vond hij heerlijk. Vanaf het koele balkon kon hij ons zien zitten op het strand in Spanje. Als het in de avond koeler werd, maakten we lange wandelingen. Hij verhuisde van Velsen Noord naar Wijk aan Zee, waar strand en duinen zijn favoriete wandelgebieden waren. Van Wijk aan Zee verhuisde hij met

Lees verder

Ik wist je naam niet eens

Ik weet je naam niet eens. Je was een prachtige modieuze dame. Gele broek? Of blauw, groen of roze? Dan ook een bijpassend jasje en dito hoed. Flamboyant en sierlijk bewoog je je met je hondje door het park. Altijd in voor een praatje met je prachtige Zuid-Amerikaanse accent. Ik kon mijn Spaans oefenen en jij het Nederlands, soms wel 3 x per dag. Soms stelde ik me voor hoe jij je als dame in hoge kringen bewoog in Argentinië. Sierlijk wuivend naar de mensen en genietend van het leven dat je leidde. De liefde bracht je naar Nederland. Maar ook hier liet je je afkomst niet los. Gelukkig maar, want als ik jou zag, kleurde je letterlijk mijn dag. Met je felgekleurde lippen, en je mooie ogen die alles zagen. Blosjes op je wangen alsof je nog een tiener was. Je kon dansen van geluk, toen je kleinzoon tijdens zijn vakantie bij je kwam logeren. Jullie gingen samen op vakantie. Je genoot van het leven. Ik werd ongerust toen ik je ineens met een rollator zag lopen. Je had veel pijn, dat zag ik. Maar je hield je sterk. Botontkalking in je rug. Voetje voor voetje, maar je hield

Lees verder