Marisa schrijft

Chippen

Meldt je de hond binnen twee weken aan bij een chip database zoals NDG.  Omdat de hond uit het buitenland komt, zijn hier kosten aan verbonden. Na een paar weken ontvang je een pasje en ben je als baasje altijd te traceren als je verloren dier naar een dierenarts wordt gebracht. Nu is alles geregeld!

Lees verder

Zanderij

Het is heel belangrijk dat je bij je boeking al aangeeft dat je een hond meeneemt. Doe dit niet op het laatste moment want er mogen maar een beperkt aantal dieren mee op een vlucht. Check een paar dagen voor vertrek nogmaals of bij jouw boeking een hond staat geregistreerd. Zorg dat je van alle papieren een kopie maakt en deze in de plastic mapje boven op de bench plakt. Doe je hond zijn halsband om en bevestig zijn riem aan de deur zodat men in geval dat nodig is, de hond uit de bench kan halen. Dan komt de dag van vertrek. Je hond merkt dat er iets gaat gebeuren want er hangt spanning in de lucht. Laat je hond een zo’n 5 uur voor vertrek niet meer eten en laat hem nog even flink uit zodat hij zijn enerrgie kwijt kan. Aangekomen op Zanderij ga je inchecken. De baliemedewerkster zal je naar een loket sturen waar je 200 euro aan ‘overbagage’ mag betalen. Dan ga je weer terug naar de incheckbalie en na controle van de betaling mag je met je hond weer naar buiten. Een uur voor vertrek moet je hond in de bench en zet je

Lees verder

Op Schiphol

Aangekomen op Schiphol wil je natuurlijk zo snel mogelijk je hond ophalen. Zorg echter eerst dat je je koffers hebt. De honden staan namelijk al ergens op een rustig plekje op je te wachten. Als je hond je eenmaal in de gaten heeft, wil hij hij je groeten en uit zijn bench komen. Onze koffers kwamen als laatste op de band en dat had een voordeel. Iedereen was al weg en we konden daarom zo naar buiten lopen. Geen enkele controle en niemand die naar de honden keek. Het weerzien was emotioneel. Laat de honden in de bench want eenmaal eruit willen ze er niet meer in en er is op Schiphol ook geen plek waar ze even kunnen plassen. Omdat we twee flinke benches hadden, hadden we via internet vanuit Suriname de dierenambulance geregeld om de honden naar huis te brengen. 1 persoon kan mee in de ambulance zodat je zelf de honden kunt geruststellen. Kosten: 70 euro.

Lees verder

De Bench

Als je het internet op gaat om te zoeken naar de voorwaarden waar een bench aan moet voldoen, zie je al snel door de bomen het bos niet meer. Iedere maatschappij lijkt weer eigen regels te hebben. Amerikaanse maatschappijen spannen de kroon. Maak je geen zorgen want bij KLM en SLM valt het reuze mee. Onze honden hebben met KLM gevlogen en die hanteren de volgende regel: De hond moet rechtop kunnen staan en kunnen draaien in de gesloten bench. Voor extra veiligheid hadden we de aansluitpunten (waar de schroeven zitten die de boven- en onderkant van de bench verbinden) met tiewraps beveiligd. Zorg er ook voor dan je hond in zijn paniek het deurtje niet kan openmaken. Een zogenaamde knijpsluiting is het beste. Een beetje stiekem had ik IATA approved stickers laten drukken en die op de benches geplakt. We hebben stevige diepe bakjes voor water met tiewraps aan de binnenkant van het deurtje bevestigd. In de bench kun je een kleedje en bijvoorbeeld een oud T-shirt met jouw geur leggen. Laat je hond aan de bench wennen. Prop hem er niet direct in maar laat hem zijn nieuwe hok op zijn eigen tempo verkennen en beloon hem als

Lees verder

Mijn prins, de melkkikker

Iedere avond als ik naar het huisje van mijn moeder loop, zie ik hem. Trouw als hij is, zit de Prins op dezelfde tijd op dezelfde plek te wachten op zijn eten. Te wachten ja, want op jacht hoeft hij niet. Onder de lamp wacht hij geduldig zijn prooi. Dan is het een kwestie timing. Soms praat ik tegen hem want we hebben een band. De Prins en ik. Hij kijkt me dan aan met een eigenwijze blik. Af en toe krijg ik een knipoog van hem. Als ik hem aai, lijkt hij te genieten. Hij heeft zich een deel van het huis toegeëigend en dat mag, zolang hij aan de buitenkant blijft. Hij is de Prins.. De prins is een melkkikker. Zijn naam dankt hij aan de giftige melk die hij kan spuiten als hij zich bedreigd voelt. Hij kan ook wreed zijn. Als het tijd is dan roept hij een vrouw die ongeveer 2.000 eitjes legt waarna de Prins ze allemaal bevrucht. Als hij dat heeft gedaan roept hij nog een vrouw. Die vrouw legt ook ongeveer 2.000 eitjes maar die worden als voedsel gebruikt voor de bevruchtte eitjes. Wreed, maar hij doet er alles aan om zijn

Lees verder

Mijn Libellemomentje

Iedere woensdag om 8.00 uur stap ik in de auto om naar de fysio te rijden. Ik ben er steevast een kwartier te vroeg. Ik laat mijn flipflops staan en loop op blote voeten het glimmend gepoetste terras op. Ik installeer me in een rieten fauteuil en pak..jawel…een Libelle. Heerlijk is dat. In de schaduw, met het geluid van vrolijke vogels in de ochtendzon om me heen, laat ik me wegzakken in de sfeer van vakantie op Ibiza, zelf een strandterras maken, 50 korte broeken onder 50 euro, Jan Jans en de kinderen en een paar heerlijke zomergerechten. Wie doet me wat, dit is mijn kwartiertje. Dit keer gaat mijn kwartiertje te snel. De deur van de praktijk zwaait open en Bastiaan, de fysiotherapeut, roept me naar binnen. Ik probeer nog even mijn “aawwwwww, nog even” en ik werp hem tevergeefs een smekende blik toe. Het heeft geen zin. Samen met Maaike, de stagiaire, zorgt Bastiaan ervoor dat mijn schouderkapsel flink wordt opgerekt. Maaike weet precies wat ze doet en zo voelt het ook. Na zo’n drie kwartier sta ik buiten. Ik draai me om naar Bastiaan die meteen zegt: “Je mag hem wel mee naar huis nemen hoor!” Nou

Lees verder

Wat was ik gemeen

Ik zit tennis te kijken en opeens een close-up van Murray. Door zijn lach zie ik ineens een flits van mijn jeugd. Ik was een jaar of 11, zat nog op de lagere school in Velsen Noord. Plotseling op een dag waren ze daar, die tweeling. 2 jongetjes van een jaar of 6/7. Iedere ochtend stonden ze bij het hek om mee te lopen naar school. Geen idee waar ze vandaag kwamen. En vaak namen ze wat voor me mee; een vers geplukt bloemetje of zachte koekjes die waarschijnlijk een tijdje in hun broekzak zaten. Een beetje smoezelig waren ze, die tweeling. Weken of zelfs maanden haalden ze me iedere dag op, totdat ik ervan verveelde en zei dat ze me niet meer op moesten halen. Zo zielig! Ik heb ze nooit meer gezien…ook niet op school. Ik weet niet eens of ze wel bij mij op school zaten. Wie waren die jongetjes toch…Hoe heetten ze en hoe zou het met ze gaan? Wat een ellendeling was ik toen om die kinderen te vertellen dat ze niet meer welkom waren. Maar het kan nog erger! Dansschool Bolhoven..16 jaar en dan verkering hebben met de meeste populaire jongen van Beverwijk: André

Lees verder