Marisa schrijft

Wij gaan de aarde redden!

Lang voordat wij bestonden, was er al leven op onze planeet. Wij waren niet de eerste en zullen zeker niet de laatste levende wezens zijn. De mensheid is op drift en we zijn hard op weg om onszelf weg te vagen. Wordt dit nou zo’n doemblog? Welnee! Want al gaan wij dit niet meer meemaken, de aarde wordt echt een betere plek voor alles wat leeft. Positiever kan bijna niet toch? Als wij plotseling allemaal zijn verdwenen, zal het leven voor de overgebleven dieren hard zijn, zeker in het begin. Denk aan alle huisdieren die ineens voor zichzelf moeten zorgen. Een groot deel is opgesloten in huis en zal een jammerlijke dood sterven. Een aantal zal kunnen ontsnappen en past zich wonderbaarlijk snel aan een de nieuwe situatie. Het recht van de sterkste geldt. De rashonden met de door de mens doorgefokte tekortkomingen, zijn de zwaksten en worden gegeten door sterkere exemplaren en roofdieren. De katten die uit huis kunnen, zullen zich al snel weten te redden en hun nakomelingen worden nog sterker. Onze veestapel krijgt het moeilijk. Koeien die niet meer worden gemolken terwijl ze gefokt zijn op melkproductie en de schapen worden niet meer geschoren. Kortom, de gedomesticeerde

Lees verder

The passion, tijdloos en zo actueel

Al ben je niet gelovig zoals ik, dit jaar was de passion weer zoals het is bedoeld. Was ik vorig jaar afgeknapt door het belabberde karaokegekweel van Maria; Dit jaar was het weer prachtig en de inpact werd voor mij versterkt door de zwarte Jezus en Petrus, geweldig gespeeld en gezongen door respectievelijk Dwight Dissels en Omri Tindal. Terwijl zo’n duizend mensen elders in Leeuwarden de kruistocht naar het centrum liepen, voltrok zich op het plein het verhaal van de laatste dagen van Jezus. Als niet gelovige doet het me wat, omdat het verhaal werd vertaald naar 2017. De angst en de haat die heerst. Het ongeoorloofd optreden van de politie. Iedereen moet de schokkende beelden weer voor zich hebben gezien, tijdens de scene van de drie agenten die een vrouw te wilden stenigen. Als Pilatus zegt dat Jezus onschuldig is en dat het volk mag kiezen tussen vrijheid voor de onschuldige zwarte man of voor de lelieblanke terrorist Barrabas, starten de spreekkoren: Barrabas! Barrabas! Ik kreeg een beetje hetzelfde gevoel dat ik had toen Wilders riep: ‘willen jullie meer of minder Marokkanen!?’ En het gepeupel ‘minder, minder’ jubelde. Als dan het nummer Zwart Wit inzet, hou ik het niet

Lees verder

Als de mensheid is verdwenen

Als de mensheid is verdwenen, is de aarde op z’n mooist Als de mensheid is verdwenen, is al het leed geleden Als de mensheid is verdwenen, is geld niet meer waar alles om draait Als de mensheid is verdwenen, wordt enkel nog om voedsel gedood Als de mensheid is verdwenen, wist de natuur alle sporen uit Als de mensheid is verdwenen, is respect de enige omgangsvorm Als de mensheid is verdwenen, is de aarde op z’n mooist        

Lees verder

We zijn het spoor bijster

‘Nederland zegt Ho! tegen het verkeerde soort populisme.’, zei Rutte na zijn overwinning bij de Tweede Kamerverkiezingen 2017. Wat bedoelt hij eigenlijk? Wat is verkeerd populisme? Het baart me echt zorgen dat hij dit zegt nadat Wilders met 20 zetels de op 1 na grootste partij is geworden. En dat terwijl hij zijn A4tje een verkiezingsprogramma noemt, geen campagne voert, amper in een debat te zien is, en geen antwoord geeft op de vraag hoe hij zijn doelen wil realiseren. In Nederland hebben we de rechtsstaat in een hoog vaandel staan, tenminste daar heeft iedereen zijn mond van vol. Toch kiest men vervolgens massaal voor een partij die overigens net als de VVD, CDA en SGP  die onze rechtsstaat op het spel zet. Het is toch wel lichtelijk zorgwekkend dat 40% van de politieke partijen het kennelijk geen probleem vindt, om onze rechtsstaat op het spel te zetten. Wat dat betreft hebben deze partijen flink hun best gedaan om stemmen bij de PVV weg te snoepen en worden de onderlinge verschillen steeds vager. Ik denk ineens aan de opmerkingen: ‘Pleur op’ en ‘Normaal doen’ van onze minister-president, waarmee het ineens geoorloofd werd om dit te pas en te onpas te

Lees verder

DENK voor ons allemaal, denk aan ons allemaal

Uit nieuwsgierigheid stap ik afgelopen vrijdagavond rond 19.00 uur de Sociëteit in Alkmaar binnen, waar beweging DENK Alkmaar een informatieve bijeenkomst houdt. Aan de stamtafel zijn een aantal dames en heren al druk in gesprek. Ik neem plaats en volg de gesprekken langs de zijlijn onder het genot van een kopje koffie. Een half uurtje later start de presentatie en neemt iedereen plaats in de zaal. Dan blijkt al direct dat DENK anders is dan andere partijen. Mohamed Keskin, gemeenteraadslid van Alkmaar, verzoekt de aanwezigen vriendelijk om de telefoons níét uit te zetten, alleen het geluid. Want ‘iedereen mag zien wat hier in de Sociëteit in Alkmaar gebeurt, dus deel vooral’. Keskin vertelt uitgebreid over het verkiezingsprogramma van DENK en legt daarnaast ook uit hoe de gemeentelijke politiek werkt en hoe wij als burgers invloed kunnen uitoefenen op het gemeentelijk beleid. De inclusieve samenleving is het meeste bekende en besproken thema van DENK, maar het verkiezingsprogramma ‘Denkend aan Nederland’ kent nog negen andere interessante thema’s, waar je in de media niets over hoort. Dat blijkt wel uit de reacties van het publiek. Aan het einde van de presentatie brengt hij het programma terug naar ‘Denkend aan Alkmaar’. Denk hierbij aan

Lees verder

Mijn honden zijn honden

Vandaag is het zo’n dag. Zo’n dag waarop je ineens rechtsaf slaat in plaats van linksaf zoals iedere dag. Gewapend met waterdichte schoenen en warme handschoenen versnel ik mijn pas naar marstempo. Vega kijkt me aan met een soort verliefde blik. Paco twijfelt met zijn staart tussen de benen omdat we toch eigenlijk linksaf hadden moeten gaan. Vega heeft me al snel door. Lopen naar het weiland, dat betekent heerlijk los zonder anderen in de buurt. Paco snapt het nu ook en volgt gedwee, want ook hij weet dat hij over een halfuurtje op muizenjacht gaat. Ik geniet. Als een heuse roedelleider leid ik de honden in een kordate stevige pas naar ‘ons’ jachtgebied. Er is letterlijk geen hond. Heerlijk gewoon. In de verte zie ik boeren de kool oogsten. Ik kijk omhoog en zie een torenvalk stil in de lucht hangen, op zoek naar een vers hapje. Mijn voeten zakken weg in het natte gras. De honden rennen, ruiken en graven. Ze kijken me opgewonden aan, terwijl ik voortploeter door het sompige weiland. Ineens begrijp ik waarom er niemand te bekennen is. Niemand is zo gek om hier te lopen als het zo nat is. Als ik een misstap

Lees verder

Aldi

Het is al weer veel te lang geleden dat ik iets heb geplaatst op mijn site. Ik was zo in de ban van mijn boek Aldi, dat het er bij ingeschoten is. Maar, daar komt nu weer verandering in! Hebben jullie Aldi al gelezen? en wat vonden jullie ervan?? Tot snel!! Groetjes Marisa  

Lees verder

De uitdaging van DENK!

Gisteren werd Sylvana Simons geïntroduceerd als nieuw partijlid van DENK. Naar mijn mening, door haar welbespraaktheid, haar vuur tijdens debatten en haar uitgesproken mening een geweldige aanwinst. Als de DENKers aan tafel zitten bij DWDD wordt weer eens duidelijk hoeveel moeite men doet om DENK te kleineren en in een hoek te duwen. Natuurlijk wordt DENK alweer in verband gebracht met gevalletje EBRU, waarvan ik nog steeds alle ophef niet begrijp. Want zoals Sylvana heel terecht aangaf: ‘Je gaat naar een land waar je iets doet wat verboden is en als dat land daar actie op onderneemt, tja, heel vervelend’. Ik vraag me af hoe de politiek reageert als ik in China vanaf de Chinese muur het Chinese beleid belachelijk maak. Gaat Rutte mij dan ook bellen als ik in een cel zit? Van Nieuwkerk weet duidelijk niet hoe hij ermee moet omgaan nu zijn tafeldame de politiek ingaat en hij haar voortaan met U moet aanspreken. Het is vast lastig voor hem om een gesprek te leiden met gevoelens van jaloezie voor zijn gesprekspartner en zijn afhankelijkheid van wat de regiekamer hem via zijn oortje influistert. Ook heb ik gemerkt dat je kennelijk alleen serieus wordt genomen als je praat

Lees verder

Mariënburg, Vergaan maar niet vergeten

Het is de titel van een geschiedenisboekje dat ik in 2010 samen met de kinderen van Mariënburg schreef ter ere van het eerste Suriname Heritage Festival.   Het staat vol met verhalen en tekeningen van de kinderen van die Mariënburg, een voormalige suikerplantage van de Nederlandsche Handelsmaatschappij die het sinds 1882 in bezit had. Verhalen van hun grootouders die voornamelijk uit Java en India als contractarbeiders naar Suriname kwamen. Het boekje had als doel om de kinderen met hun grootouders te laten praten en ze bewust te maken van hun eigen geschiedenis. Maar ook om ze trots te laten zijn op wat diezelfde grootouders hadden bereikt, waar ze vandaan kwamen en dat de verhalen niet vergeten zouden worden. Want ook Mariënburg kent een rauwe geschiedenis, die niet vergeten mag worden. En terwijl ik de bladzijdes door mijn vingers laat glijden gaan mijn gedachten terug naar de spoorlijn die van Mariënburg vlak langs ons huis liep, richting de Surinamerivier. Ik wandelde er regelmatig met de honden. De geluiden van het bos…de ara’s, de amazone-papegaaien, de apen en de luiaards die me vanaf een veilige plek hoog in de bomen aanstaarden. Het was warm en klam. Hoe zwaar moet zijn geweest om

Lees verder

Ik ben even niet bereikbaar, ik geniet van mijn rijkdom

Ik heb een opdracht afgeslagen omdat ik er geen zin in had. Geen zin omdat het onderwerp niet mijn ding was. En dit is niet de eerste keer dat ik dat doe. Zo’n tien jaar geleden pakte ik alles aan. Werk is werk. Wat is er dan veranderd? Een paar jaar geleden maakte ik een beslissing die mijn leven zou veranderen. Ik werd ernstig ziek en kreeg ongewild zeeën van tijd om na te denken. Er kwam een moment dat ik mezelf beloofde dat ik alles anders zou doen. Mijn instinct en intuïtie volgen. Leven vanuit de overtuiging dat alles met een reden gebeurt, leven vanuit mijn eigen overtuiging en niet die van een ander, een groep, een geloof of wat dan ook. Ik hoef geen carrière meer, ik hoef geen bakken met geld meer om dat veel te grote huis te kunnen betalen. Ik hoef geen grote vriendenkring en ik hoef geen dure auto te rijden. Ik hou niet van uitgaan en ik blijf het liefste thuis. Lekker op de bank een goede film kijken of gezellig kletsen met mijn man. Als ik van huis ben, bekruipt mij al snel een gevoel van ‘wat doe ik hier’, wetende dat thuis mijn

Lees verder