Gekke buitenlanders, dat zijn wij ook..

Verre reizen, het ruiken en proeven van een onbekende cultuur. Azië en Zuid-Amerika hebben weinig geheimen meer. Veel gezien, noem het verwend, want na het aanschouwen van zoveel moois is er niet veel meer dat je mond doet openvallen van verbazing.

Maleisië en Sulawesi zijn toch wel de landen die het meeste indruk op me hebben gemaakt. Maleisië waar we bewust de keuze hebben gemaakt om de islamitische kant te bezoeken.

Zoals vele Nederlanders die zich van de gebaande paden van Cor en Don, Tui en Neckermann wagen, hebben wij vele avonturen beleefd. Avonturen die je je leven lang bij blijven, mooie herinneringen en die een onderdeel zijn van mijn zijn, zo ook het zijn van mijn kinderen.

Hun instelling van verdraagzaamheid, respect voor een ieder, hun normen en waarden en hun liefde voor dieren, doen mij gloeien van trots. Natuurlijk hebben wij als ouders daar een groot aandeel in gehad, maar hun ervaringen tijdens onze vakanties hebben daar ook zeker aan bijgedragen.

Ik kan me herinneren, dat wij op een avond een keer totaal verdwaald in een onbekende stad in een duister steegje terecht kwamen. Een stuk of 6 jongens van een jaar of 18 liepen ons naast elkaar tegemoet. We konden er niet langs zonder de confrontatie aan te gaan. Daar sta je dan als jong gezin. Natuurlijk hadden ze gelijk door dat wij buitenlanders waren. Met gebaren lieten ze ons weten dat het niet slim was om daar in het donker te lopen. We moesten ze volgen, en dat deden we.

Na enkele minuten stonden we weer in de gezellige winkelstraat, waar we de jongens bedankten en afscheid namen alsof we oude vrienden waren.

Of die keer in Zuid Amerika, toen we door een paar souvenirverkopers met twee auto’s werden opgehaald om de dag met hen door te brengen. De jongens reden mee in de ene auto, wij reden mee in de voorste auto. Ze brachten ons ver buiten de stad naar een rivier waar nog veel meer mensen waren om de zondag door te brengen. De auto’s werden half in de rivier gereden, het eten uitgepakt en de muziekinstallatie werd op het dak geplaatst. Niet een keer bedacht dat we misschien wel een beetje goed van vertrouwen waren.

Zo ook die keer toen we onze jongens loslieten in Kuala Lumpur met wat geld en het kaartje van ons hotel. Er zijn nog veel meer momenten geweest waarbij we vertrouwden op de mensen in die onbekende landen met hun onbekende gewoontes en cultuur. Of toen de mannen werden uitgenodigd voor een potje voetbal.

Velen zullen zich herkennen in deze situaties. Die mensen in het buitenland die je in hun huis ontvangen alsof je familie bent, terwijl je ze net hebt ontmoet. Ze vinden het geweldig om meer te weten te komen over die gekke buitenlanders die zo anders zijn. Ze geven je eten en drinken en soms mag je zelfs blijven slapen.

En nu komen diezelfde buitenlanders naar Nederland omdat ze dit keer ons nodig hebben en BAM!, we slaan de deur massaal dicht. Ik wil vragen aan alle mensen die ooit op vakantie zo’n situatie hebben meegemaakt dat je maar wat blij was dat die persoon je met een vriendelijke lach je de weg wees of die zei: ‘rij maar achter me aan, ik breng jullie wel even’, of dat iemand je uitlegde wat je op dat moment niet snapte. De gastvrijheid waar iedereen het over heeft als ze in het buitenland zijn.

Kijk dan eens in de spiegel en bedenk dat jij nu de gastheer of vrouw bent, en dat een vriendelijke glimlach helemaal niet gek staat. Dat het niet eng is om een gesprek aan te gaan met iemand die hier vreemd is en nog niet weet hoe het allemaal werkt hier, want laten we eerlijk zijn, soms zijn dingen hier gewoon moeilijk te begrijpen. Behandel anderen zoals je zelf ook behandeld wilt worden.

Ik wens iedereen in 2016 heel veel wijsheid en als je dan weer eens in het buitenland bent, hoop ik dat je ook eens in een onverwachte situatie komt, waarbij je de hulp van diegene maar al te graag accepteert, terwijl je die persoon in Nederland zo voorbij zou lopen, want oh jee…die buitenlanders zijn zo anders!

8 reacties

  1. Jaren en vele malen in het buitenland (ik heb het hier over Azië, Midden Oosten en Afrika) hebben mij laten zien wat we hier node ontberen in ons normen- en waardenpatroon.
    Bedankt dat jij er ook zo over denkt. Ik heb je blog gedeeld op mijn facebookpagina 🙂

  2. Mooi geschreven! Voor onze kinderen is het heel gewoon om met veel verschillende culturen samen te leven. We hebben al zo lang ons appartement waar de hele wereld logeert. Iedere keer zijn de dametjes nieuwsgierig wie er nu weer zijn, war ze eten welke taal ze spreken. Ze rennen de trap af als er nieuwe gasten zijn. Voor de kerst hadden we 4 dagen vluchtelingen uit Afghanistan. De deuren stonden open naar ons huis boven. De kinderen hadden een top tijd met hun kinderen. “Mam, dit moeten we met alle gasten doen”. Tja daar moeten we nog even over nadenken ?, dan ben ik weer echt Nederlands..

    1. Hahahha, Die heerlijke dames van jullie. Ben er trots op dat ook ik die gastvrijheid bij jullie mocht ervaren. Ik vind het zo geweldig wat jullie doen voor de vluchtelingen. Ik zal de reuzenstappen die jullie inmiddels vrienden maken blijven volgen. Zo leuk om te zien hoeveel je met positiviteit kunt bereiken. Knuffels voor de prinsesjes!

  3. Wow Marisa deze komt goed binnen! Wat een gave om je zo mooi te kunnen uitdrukken! Prachtig geschreven. Fijne jaarwisseling voor jullie allemaal ?

    1. Dankjewel Ankie! Jullie ook hele fijne jaarwisseling en ik wens jullie alle goeds voor 2016!!

  4. ….Glimlach! …Zo herkenbaar! Vertrouwen en Respect! Mooi stuk Marisa. Veel geluk, vrede en verdraagzaamheid in 2016!

Reacties zijn gesloten.