Suriname, zal het ooit nog goed komen?

VerkiezingenIk ben voor een week in Suriname om mijn laatste zaken af te wikkelen. Vijf jaar hebben we er gewoond en na twee jaar zet ik weer voet op Surinaamse bodem.

Ik sta in de rij en maak gebruik van de optie om ter plekke mijn visum te kopen. Tot mijn grote verbazing worden mijn SRD’s geweigerd. Alleen euro’s of dollars, zegt de man ongeïnteresseerd en wijst naar het briefje dat op het raam is geplakt. Het chagrijnige gezicht ontneemt me direct de lust om een discussie met hem aan te gaan. Gelukkig is een dame in de rij behulpzaam, en ruilt haar euro’s tegen mijn SRD’s. Hoe is het mogelijk dat Suriname haar eigen munt niet accepteert. Betekent dit dat het land geen vertrouwen heeft in haar eigen valuta? Een teken dat het helemaal niet zo goed gaat met het land zoals in de NPO docu ‘Suriname, 5 jaar later’ wordt gesteld?

Volgens deze serie is het nog steeds het land dat rijk is aan grondstoffen, een land met economische groei en het land met ongekende mogelijkheden. Ik vraag me af of dat wel zo is. Neem de IamGold deal, waarbij de winst tussen 1.200 en 1.400 dollar voor IamGold is en alles daarboven voor de staat Suriname. Hetzelfde geldt voor de oliedeals. Op dit soort slechte overeenkomsten zijn de populaire acties van Bouterse gebaseerd. De kinderbijslag ging omhoog, ziektekostenverzekering werd voor iedereen mogelijk en schoolgeld werd afgeschaft. Maar de goudkoers is nu dramatisch gedaald met als gevolg dat er geen geld meer in de staatskas vloeit. De kinderen nemen hun eigen eten mee naar school omdat er geen geld is om ze goed eten voor te schotelen. Leerkrachten worden niet of slecht betaald, de scholen hebben zonder hulp moeite het hoofd boven water te houden.

Ook het Academisch ziekenhuis heeft geen geld meer, net als de andere ziekenhuizen met alle gevolgen van dien. Vraag ondernemers naar hun debiteuren. Maanden wachten op je geld is geen uitzondering. Volgens de serie gaat het goed, maar er wordt niet verteld hoe vaak mensen dubbele banen hebben om hun vaste lasten te kunnen betalen. De prijzen zijn hoog en de salarissen laag.

Suriname, een land met zo’n kleine bevolking dat iedereen wel iemand kent die jij ook kent. Iedereen is op een bepaalde manier met elkaar verbonden, waardoor belangen mee gaan spelen. Je kunt in Suriname nu eenmaal niet alles zeggen en kritisch zijn, zonder iemand die je kent te benadelen.

Is dat de oorzaak dat de reportage ‘Suriname, 5 jaar later’ zo weinig diepgang heeft? Het is een reportage zonder hoor en wederhoor, zonder alle bevolkingsgroepen aan het woord te laten. Slechts een gezellig onderonsje van onze Suriname correspondent Nina Jurna met familie , vrienden en kennissen, en een paar oppervlakkige gesprekken met enkele jonge NDP-kiezers die geloven in de onschuld van hun leider omdat diezelfde leider zijn misdaden uit de geschiedenisboeken heeft laten schrappen. En als het daar niet in staat, dan is het volgens hen ook niet gebeurd. De reportage geeft absoluut geen goede indruk van de multiculturele samenleving die Suriname rijk is. Geen interviews met de grote groep hoger opgeleide jongeren, of met aanhangers van alle andere politieke partijen.

Bouterse heeft nu vijf jaar te tijd om af te maken waar hij aan begonnen is. Maar met welk geld? Het enige geld dat Suriname heeft, is geleend geld dat ooit terugbetaald moet worden. Bouterse, die zich niets meer van de oppositie hoeft aan te trekken als hij zich door de volksvertegenwoordigers laat herkiezen. Dat hij en hij alleen alle beslissingen gaat nemen, die veelal niet weloverwogen genomen worden maar slechts dienen om zijn populariteit te verhogen. Bouterse is een populist die net als Chavez in staat is om het land de afgrond in te duwen.

Mijn week zit erop, ik ben weer thuis in het land dat ik ooit verguisde om zijn regels en waar de regering kilo’s boter op zijn hoofd heeft. Ik denk met weemoed terug aan ons prachtige avontuur dat 5 heerlijke jaren duurde en aan de gezelligheid in de afgelopen week met mijn dierbare vrienden daar in het mooie Suriname. Ik hoop van harte dat ik geen gelijk krijg. Maar ik heb mijn sterke twijfels. Zal het ooit nog goed komen?

 

 

2 reacties

  1. Waarom zou Suriname ‘ anders ‘ moeten zijn dan andere landen in de wereld die allen hun geschiedenis hebben gehad? Neem nou Nederland: wie kent de 80-jarig oorlog niet; hun collaboratie met de Nazi’s; hun ‘ politionele acties’ in Indonesie waar de mensenrechten met de voeten werden getreden?’ in de 70-tiger jaren hun hulp aan het Pinochet-regiem in Chili terwijl de hele wereld( muv de VS en Engeland) moord en brand schreeuwden over de vertrapping van de mensenrechten toen in Chili en Nederland de Chileense Marine helpen moderniseren dtkv de militaire tak van Phillips( HSA). Daar hoor je niets over . Ik ben geen fan van de heer Bouterse. Maar toch moet je hem wat credits geven mbt de vooruitgang van Su. Wij Surinamers zijn een verslaafd volk; verslaafd aan hulp. Ten tijde van de NPS/VHP Regeringen in de zestiger-zeventiger jaren leefden wij ook met uitgestoken handen. Aanpakken: ho maar. wie kent de CIS niet waar duizenden mensen elke dag in de rij stonden voor uien, brood, rijst, aardappelen( dat was ten tijde van de koloniale periode in Suriname !). Het probleem met Bouterse is, dat hij zich omringd heeft met immorele figuren die hem onzin influisteren Figuren als Wijdenbosch; Alibux; Abrahams; van der San e.d.

    Het komt goed met Suriname; met Nederland o.a. heeft het ook decennia geduurd. Zij hadden 1 voordeel: zij konden hun kolonieen uitbuiten !!!

  2. Het komt zeker goed met Suriname.In de geschiedenisboeken ben ik nog geen land of werelddeel tegengekomen waar er sprake is geweest van een constante groei/ontwikkeling. Alle landen volgen een sinus beweging qua ontwikkeling ups and downs over een tijdspanne van wel meer dan 10 jaar of langer.

Gesloten voor reacties.