The passion, tijdloos en zo actueel

Al ben je niet gelovig zoals ik, dit jaar was de passion weer zoals het is bedoeld. Was ik vorig jaar afgeknapt door het belabberde karaokegekweel van Maria; Dit jaar was het weer prachtig en de inpact werd voor mij versterkt door de zwarte Jezus en Petrus, geweldig gespeeld en gezongen door respectievelijk Dwight Dissels en Omri Tindal.

Terwijl zo’n duizend mensen elders in Leeuwarden de kruistocht naar het centrum liepen, voltrok zich op het plein het verhaal van de laatste dagen van Jezus. Als niet gelovige doet het me wat, omdat het verhaal werd vertaald naar 2017. De angst en de haat die heerst. Het ongeoorloofd optreden van de politie. Iedereen moet de schokkende beelden weer voor zich hebben gezien, tijdens de scene van de drie agenten die een vrouw te wilden stenigen. Als Pilatus zegt dat Jezus onschuldig is en dat het volk mag kiezen tussen vrijheid voor de onschuldige zwarte man of voor de lelieblanke terrorist Barrabas, starten de spreekkoren: Barrabas! Barrabas!

Ik kreeg een beetje hetzelfde gevoel dat ik had toen Wilders riep: ‘willen jullie meer of minder Marokkanen!?’ En het gepeupel ‘minder, minder’ jubelde.

Als dan het nummer Zwart Wit inzet, hou ik het niet droog. Kerwin Duinmeijer, jouw moord staat in mijn geheugen gegrift. Ook jouw dood was voor niets, want veel is er niet veranderd.

Al ben je gelovig of niet; De Passion is een wijze les en dit jaar hadden we een strenge leraar die ons bij de les hield. Die vertelde dat Jezus streed tegen de gevestigde orde en dat hij als enige zijn hoofd boven het maaiveld uit durfde te steken. Dat vrienden niet altijd vrienden blijken te zijn en dat Jezus eigenlijk best wel onzeker was over de kracht van zichzelf en die van zijn vader. Dat we elkaar vast moeten houden en dat we allemaal op bepaalde momenten wel een arm om onze schouder kunnen gebruiken. Ook al laten we niet snel merken dat we dat nodig hebben. Het zijn woorden die mij allemaal bekend in de oren klinken. Heel herkenbaar.

Ik zie de menigte daar in Leeuwarden. In de ban van die prachtige zwarte Jezus. Maar hoe zal het morgen zijn als iedereen weer uit de roes van de avond ervoor is gekropen. Hoe kijken zij dan weer naar hun medemens. Hoe kijk jij dan naar je medemens? Heb jij ervan geleerd?