Toeval bestaat niet

Dit verhaal heb ik geschreven toen ik nog in Suriname woonde. Het was de dag dat we in december 2012 met vrienden de uitbundige versiering in Noord gingen bekijken.

Heb je soms niet het gevoel dat toeval niet bestaat? Dat je achteraf bedenkt dat als je iets vroeger van huis was gegaan, het misschien de airbags van jouw auto waren geweest die als stille getuigen tegen de autoruiten geperst zaten. Dat misschien jij betrokken was bij dat ongeval en dat…..je moet er niet aan denken dat, omdat je je zonnebril binnen moest gaan halen, je te laat was om slachtoffer te worden…

Wat als de hond van John niet wilde spelen, maar gehoorzaam zijn ren was ingegaan, dat John dan op tijd was gekomen om ons op te halen. We zouden dan tijdens het wachten niet getuige zijn geweest van de lancering van een Ariane 5 raket vanuit Kourou dat we glashelder met het blote oog konden volgen. We zouden dan zo’n half uurtje eerder richting stad zijn vertrokken om naar de prachtig versierde huizen te gaan kijken, de kerstverlichting op het onafhankelijkheidsplein en de ornamenten bij fort Zeelandia te bewonderen. Dan was de man nog niet thuis gekomen van zijn werk en dan had hij niet gezien dat wij schandelijk geparkeerd stonden. Hij had ons daar dan niet op kunnen wijzen en we hadden dan niet in gesprek met hem kunnen gaan. We hadden dan niet ontdekt wat een wonderlijk vriendelijke man in die villa woonde en zeker niet de mogelijkheid gehad om door zijn prachtige tuin te mogen wandelen en uiteindelijk een afspraak met hem te maken om hem na de feestdagen weer te bezoeken.

Het is prachtig om te ervaren hoe mensen je leven instappen en anderen weer verdwijnen. Het leven is wonderlijk mooi

toeval

 

Een reactie

Gesloten voor reacties.